Opinie towarzyszące Sali samobójców

Sala samobójców jest bez wątpienia filmem, który wywołuje emocje – należy jednak zaznaczyć, że są to emocje skrajne i każdy odbiorca interpretuje go na swój własny sposób – jednych film ten drażni, inni z kolei wręcz go uwielbiają, identyfikując się z głównym bohaterem. Sami krytycy również mają co do tego filmu dość ambiwalentne uczucia – z całą pewnością nie jest on obrazem, który można wrzucić do jednego worka z innymi produkcjami, które każdego roku zalewają kina w naszym kraju. Krytycy chwalili kreacje aktorskie oraz koncepcje filmu, której w polskim kinie jeszcze nie było. Doceniali to, że jako jeden z niewielu obrazów w niebanalny sposób pokazywał życie i emocje nastolatka – z tym, że w przeciwieństwie do innych tego typu filmów, ten jest prawdziwy i pokazuje rzeczywistość dokładnie taką, jaką ona jest naprawdę – czy tę wirtualną, czy też tę, którą w odróżnieniu od pierwszej zwykliśmy nazywać realem. Sala samobójców w reżyserii Jana Komasy, mimo wielu kontrowersji, jakie wywołała, niewątpliwie przejdzie do historii polskiego kina jako film nowatorski i ukazujący nowe, świeże spojrzenie na życie – nie jest również ani przesadnie inteligencki, ani też zbyt banalny, co można odczytać tylko i wyłącznie jako jego zaletę, pomimo wielu cech, które według części krytyków i widzów nie świadczyły na jego korzyść.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.